10.03.2022

Konopie (Cannabis Sativa L), różne teorie cz.4

Udostępnij

Teoria 4

John McPartland: Azja Wschodnia i Europa

Kilku botaników w XIX i XX wieku twierdziło, że Europa była centrum pochodzenia konopi (McPartland i Hegman). Powracając do kwestii pochodzenia, John McPartland , po szeroko zakrojonych pracach nad 479 różnymi próbkami pyłku, proponują, że oprócz wschodniej Azji (patrz poniżej), konopie indyjskie są również rodzime dla Europy. Problem z próbkami pyłku konopi polega na tym, że są one bardzo podobne do próbek chmielu (Humulus). Biorąc to jednak pod uwagę, badanie wskazuje , że chociaż próbki pyłku wskazujące na konopie indyjskie w późnym okresie miocenu, 6,1–5,3 mln lat temu, są nieco niejednoznaczne, najstarsze próbki pyłku zgodne z konopiami indyjskimi w Europie pojawiły się w Olduvai zimny etap klimatu ziemskiego, 1,8 miliona lat temu (s. 643). Próbki pyłku z dziesięciu różnych miejsc wskazują, że konopie indyjskie były dość rozpowszechnione w Europie do 13000 pne.

Pochodzenie konopi
Mapa z McPartland przedstawiająca dowody występowania konopi indyjskich w Europie, od ok. 18500-15000 BP

McPartland  sugerueą, że co najmniej dwie kultury epoki miedzi (5500–2700 p.n.e.) w Europie miały potencjał do udomowienia dzikich konopi, co potwierdzają próbki pyłku: grecka kultura chalkolitu i kultura Cucuteni-Tripolye, która była skoncentrowana we współczesnej Mołdawii, obejmującej części zachodniej Ukrainy i północno-wschodniej Rumunii. Następnie konopie zostały znalezione (jako nasiona) lub zidentyfikowane w co najmniej ośmiu kulturach epoki brązu (3200-1600 pne).

W odpowiedzi na pytanie, czy konopie zostały udomowione i uprawiane niezależnie od ich udomowienia we wschodnich Chinach, McPartland – Uważam, że było prawdopodobne, iż uprawa konopi powstała jednocześnie i niezależnie w kilku miejscach .

Oprócz dowodów z próbek pyłku na prehistoryczny rozkwit rośliny, najwcześniejsze jak dotąd dowody na używanie i prawdopodobną uprawę konopi przez ludzi pochodzą z Japonii, w kulturze Jōmon w 8000 r. p.n.e., a później w kulturze Yāngsháo w Chinach ( 5000-3000 p.n.e.). Najwcześniejsze w Europie dowody na używanie konopi pochodzą z witryny w Mołdawii datowanej na 5500–5000 pne (McParland i Hegman 2018: 627–630)

Zapraszamy za tydzień 🙂

Sklep konopny marki SATILEC – kliknij !!!

 

Źródła

  • Clarke, Robert C., and Mark D. Merlin (2013). Cannabis: Evolution and Ethnobotany.
  • Berkeley/Los Angeles/London: University of California Press.
  • Hillig, Karl W. (2004). ‘A chemotaxonomic analysis of terpenoid variation in Cannabis. Biochemical Systematics and Ecology, vol. 32, pp. 875–891.
  • ——— (2005). ‘Genetic evidence for speciation in Cannabis (Cannabaceae). Genetic Resources and Crop Evolution, vol. 52, pp. 161–180.
  • Hillig, Karl W., and Paul G. Mahlberg (2004). ‘A Chemotaxanomic Analysis of Cannabinoid Variation in Cannabis (Cannabaceae)’. American Journal of Botany, vol. 91(6), pp. 966–975.
  • Koren, Anamarija, Vladimir Sikora, Biljana Kiprovski, Milka Brdar-Jokanović, Milica
  • Acimović, Bojan Konstatinović, Dragana Latković (2020). ‘Controversial Taxonomy of Hemp’. Genetica, vol. 52, no. 1, pp. 1–13.
  • Lynch, Ryan C., Daniela Vergara, Silas Tittes, Kristin White, C. J. Schwarz, Matthew J. Gibbs, Travis C. Ruthenburg, Kymron deCesare, Donald P. Land, and Nolan C. Kane (2016). ‘Genomic and Chemical Diversity in Cannabis’. Critical Reviews in Plant Sciences, vol. 35, nos. 5–6, pp. 349–363.
  • McPartland, John M. (2018). ‘Cannabis Systematics at the Level of Family, Genus, and Species’. Cannabis and Cannabinoid Research, vol. 3.1, pp. 203–212.
  • McPartland, John M., and William Hegman (2018). ‘Cannabis utilization and diffusion patterns in prehistoric Europe: a critical analysis of archaeological evidence’.
  • Vegetation History and Archeobotany, vol 27, July, pp. 627–634.
  • McPartland, John M., Geoffrey W. Guy, and William Hegman (2018). ‘Cannabis is indigenous to Europe and cultivation began during the Copper or Bronze Age: a probabilistic synthesis of fossil pollen studies’. Vegetation History and Archeobotany, May, vol. 27, pp. 635–648.
  • McPartland, John M., and Ernest Small (2020). ‘A classification of endangered high-THC cannabis (Cannabis sativa subsp. indica) domesticates and their wild relatives’. PhytoKeys, vol. 140, pp. 81–112.
  • Ren, Guangpeng, Xu Zhang, Ying Li, Kate Rideout, Martha L. Serrano-Serrano, Yongzhi Yang, Ai Liu, Gudasalamani Ravikanth, Muhammad Ali Nawaz, Abdul Samad Mumtaz, Nicolas Salamin, and Luca Fumagalli (2021). ‘Large-scale whole-genome resequencing unravels the domestication history of Cannabis sativa’. Science Advances, vol. 7, no. 29, eabg2286 (16th July).
  • Russo, Ethan B. (2007). ‘History of Cannabis and Its Preparation in Saga, Science and Sobriquet’. Chemistry and Biodiversity, vol. 4, pp. 1614–1648.
  • Schultes, Richard Evans, and Albert Hofmann (1980). The Botany and Chemistry Hallucinogens. Springfield, Illinois: Charles C. Thomas.
  • Schultes, Richard Evans, William M. Klein, Timothy Plowman, and Tim E. Lockwood (1975). ‘Cannabis: An Example of Taxonomic Neglect’. In Vera Ruben (ed.), Cannabis and Culture, pp. 21–38. The Hague/Paris: Mouton Publishers.
  • Stearn, William T. (1975). ‘Typification of Cannabis sativa L.’. In Vera Rubin (ed.),

 

Tagi: